Geweld, oorlog, zinloze vechtpartijen. Je hoort het dagelijks op de TV, radio en je leest het elke ochtend in je krant. Ellende en nog eens ellende, het is zelfs zoveel dat je er eigenlijk murf van wordt. Het lijkt wel of het je niets meer doet. Je kijkt naar de ellende van het oorlogsgeweld en je zit tegelijkertijd je mond vol te proppen met eten. De noodkreten van uitgehongerde kinderen scheuren over het scherm. Je reageert er nauwelijks op, alleen als er een actie op het scherm komt waarbij je zo gemotiveerd wordt dat je in je buidel tast. Even maar want het volgende moment zit je aan  een borrel of een goed glas wijn met snack. 

We leven in een harde wereld niet alleen tegenover een ander maar ook tegenover onszelf. Onze problemen, die meestal van luxe aard zijn, zijn altijd belangrijker en daar kunnen wij ons enorm druk over maken. Huiselijke of familieruzies en soms raak je goede vrienden kwijt door een kleinigheid omdat we teveel op onze principes staan. Stom eigenlijk en te gek voor woorden.

Wat moet hieraan gedaan worden. Ik weet het niet. Meer communicatie misschien en meer respect voor elkaar en ervan doordrongen zijn dat het leven maar zo kort is op deze wereld. Geniet dus nog maar van je leven.

En als ik dit terug lees dan word ik er ook niet vrolijker van maar je kunt toch ook niet alles met een grapje afdoen.

maar …. Is  ook geen oplossing want daardoor worden we maar een egoist.

Dus wees vriendelijk voor je medemens en heb eens wat meer over voor elkaar, misschien is dat dan een klein begin voor een betere wereld.